The more traveling I do, the more wise I become (gerbie) wrote in literatuur,
The more traveling I do, the more wise I become
gerbie
literatuur

Alexander Solzjenitsyn - Eén dag van Ivan Denisovitsj





Alexander Solzjenitsyn – Eén dag van Ivan Denisovitsj (08-064)

Ik ben nog nooit in Rusland geweest. Helaas ook niet in de Sovjet Unie. Helaas, omdat ondanks alle fouten in het systeem, het land toch wel interessant was. Onlangs bezocht ik Estland, een jaar of vijftig onderdeel van dat ondertussen niet meer bestaande land. Ik las een boek over de Sovjet Unie.

Al sinds mijn studietijd lees ik graag boeken van Russische schrijvers. Dostojevski en Tolstoj werden twee decennia geleden al snel favorieten. Bij de beste boekhandel van Nederland, als het gaat om Russische boeken (te Deventer), kocht ik het boek van Solzjenitsyn een tijdje geleden. In Wordt Vervolgd, het blad van Amnesty International, werd het aangeprezen. Eerder dit jaar overleed de schrijver. Nog een extra reden om het boek eindelijk te lezen.

Een simpeler idee voor een boek kan overigens niet bestaan. Gewoon vertellen hoe een dag in een strafkamp in Siberië er uit ziet. Geen tierelantijnen, geen uitleg. Gewoon beginnen om vijf uur ’s ochtends, aan het eind van de dag eindigen.

Maar ondanks, of misschien wel juist dankzij die simpelheid, raakt het boek je al snel. De dag waarop natuurlijk gewerkt moet worden, ondanks de vrieskou, een temperatuur van dertig veertig onder nul blijkt geen uitzondering te zijn. Wat mij als leek op dit gebied vooral opvalt, zijn de tientallen, misschien wel honderden regels. Natuurlijk is een strafkamp een voorbeeld van een stuk maatschappij waar regels belangrijk zijn. Maar dat het zo ver gaat dat het maandrantsoen tot op de gram is bepaald, dat er op bepaalde plekken geen grondstoffen zijn, omdat de gevangen die achterover zouden kunnen drukken, terwijl ze wel nodig zijn voor het werk, het is allemaal moeilijk te bevatten. Maar naast alle formele regels, zijn er vooral extreem veel informele regels. Als ik dit voor mij doe, dan krijg ik ooit van jou weer iets terug. Ik sta in voor jou in de rij, dan krijg ik van jou een sigaret. Als jij mij helpt met het werk goeddoen, dan kon het werk morgen wel eens simpeler zijn. Onnavolgbaar allemaal.

Solzjenitsyn schreef dit boek natuurlijk stiekem in de toenmalige Sovjet Unie. Het werd dan ook eerst in het buitenland een succes, voor de illegale kopieën het hele land doorreisden. Nog onbegrijpelijker is het optimisme van de schrijver. Zijn gevoel voor humor. Ook dat valt bijna niet voor te stellen. Iemand die voor jaren naar Siberië gestuurd wordt en toch positief in het leven staat.

Prachtig boek. Mocht ik ooit de trein naar Wladiwostock nemen, dan moet ik maar een ander boek van hem meenemen.

Quote: “Dit spel werd iedere dag gespeeld: voor ze ophielden met werken raapten de gevangen stukjes afvalhout, stokken en gebroken latwerk op, die ze met eindjes touw of afgesleten bandjes bijeen sjorden, om ze op hun rug mee te nemen.” (Blz. 134)

Nummer: 08-064
Titel: Eén dag van Ivan Denisjov (Orig.: Odin den’ Ivana Denisovitsja)
Auteur: Alexander Solzjenitsyn
Taal: Nederlands (Orig.: Russisch)
Jaar: 1970 (Orig.: 1962)
# Pagina’s: 204 (12970)
Categorie: Literatuur
ISBN: 90-225-0318-6

  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

  • 0 comments